2026 تمامی حقوق سایت پایگاه خبری تحلیلی کناره محفوظ است.
1405/08/16
در تدوین هرگونه تغییر در سبد غذایی باید ذائقه عمومی مردم و توان اقتصادی تولیدکننده به عنوان دو فاکتور اصلی در کنار «ارزش تغذیه‌ای» قرار گیرد.
به گزارش کناره،به نقل از پایگاه خبری تحلیلی گلستان ما،در حالی که سیاست‌گذاران حوزه سلامت و کشاورزی به دنبال ورود به مرحله جدیدی از تولید نان با استفاده از «آرد کامل» هستند تا ارزش تغذیه‌ای سبد غذایی مردم را ارتقا دهند، در خط مقدم تولید، موضوع دیگری وجود دارد.
ایده‌های اصلاحی کمیسیون ۹۰ و واقعیت‌های فنی و اقتصادی نانوایان جزو مسائلی است که می‌تواند کیفیت نان مصرفی مردم را تحت تاثیر قرار دهد.
رئیس اتحادیه خبازان گرگان می‌گوید: استفاده از آرد کامل در نان‌های حجیم و نیمه‌حجیم (مانند نان بربری) یک چالش ساختاری است از دیدگاه اتحادیه، وجود سبوس در خمیر، مانع از فرآیند گازگیری و ایجاد حجم می‌شود که نتیجه مستقیم آن، افت شدید کیفیت بافت و ظاهر نان است.
اما مدیرکل غله و خدمات بازرگانی استان گلستان با ارائه تفکیک دقیق میان آرد ۵ درصدی (مناسب لواش) و آرد ۱۳ درصدی (مناسب نان‌های حجیم)، معتقد است که استانداردها در استان گلستان به درستی رعایت شده و مشکل اصلی، نه در نوع آرد، بلکه در بازخوانی نوع کاربرد آن است.
اما فراتر از بحث‌های آزمایشگاهی و فنی، یک عامل تعیین‌کننده در این معادله وجود دارد «توان مالی». اظهارات رئیس اتحادیه خبازان نشان می‌دهد تغییر در ساختار آرد، نیاز به استفاده از افزودنی‌ها و آنزیم‌های خاص برای جبران کیفیت را ایجاب می‌کند؛ و از سوی دیگر، تورم بالا، محدودیت‌های سهمیه‌بندی و قیمت‌گذاری‌های ثابت، نانوایان را از توانایی مالی برای خرید این مواد اولیه محروم کرده است.
با بررسی مواضع طرفین، می‌توان نتیجه گرفت که مسئله فعلی، صرفاً یک بحث آرد و سبوس نیست، بلکه یک رویکرد مدیریت تغییر است.
برای گذار از وضعیت موجود به سمت استفاده از آرد کامل بدون آسیب به کیفیت نان و معیشت نانوایان، سه رکن اصلی ضروری به نظر می‌رسد:
تفکیک دقیق استانداردهای فنی: تدوین دستورالعمل‌های متمایز برای نان‌های مسطح و نان‌های حجیم، تا از تحمیل استانداردهای غیرقابل اجرا به نان‌های نیمه‌حجیم جلوگیری شود.
حمایت از زنجیره تولید: اگر سیاست‌گذاری بر پایه آردهای پرسبوس است، دولت باید از طریق حمایت‌های مالی یا تأمین افزودنی‌های اصلاح‌کننده (آنزیم‌ها و گلوتن) با هزینه یارانه‌ای، مانع از افت کیفیت نان شود.
رویکرد مصرف‌کننده-محور: در تدوین هرگونه تغییر در سبد غذایی، باید «ذائقه عمومی مردم» و «توان اقتصادی تولیدکننده» به عنوان دو فاکتور اصلی در کنار «ارزش تغذیه‌ای» قرار گیرد.
بدون ایجاد این تعادل، اجرای دستورالعمل‌های جدید، نه تنها کیفیت نان را تضمین نمی‌کند، بلکه می‌تواند منجر به نارضایتی عمومی از کیفیت محصولات در حوزه نان شود.
انتهای خبر/
